Ik heb per ongeluk mijn SD-kaart geformatteerd voordat ik een back-up maakte van mijn foto’s en video’s, en nu probeer ik uit te zoeken of er een veilige manier is om de bestanden zelf te herstellen. Ik heb hulp nodig om de beste opties voor gegevensherstel van SD-kaarten te begrijpen, welke software echt werkt en wat ik moet vermijden om het gegevensverlies niet erger te maken.
Ik heb dit zelf eens meegemaakt, en de korte versie is ja, de kans is redelijk groot dat je bestanden nog steeds op de SD-kaart staan.
Wat er meestal gebeurt na een formattering op een camera, drone of computer, is een snelle formattering. Daarbij wordt de bestandsindex gewist, niet de foto- of videodata zelf. Daardoor lijkt de kaart leeg voor je apparaat, maar de onderliggende data blijft vaak staan totdat er nieuwe bestanden overheen worden geschreven.
Het eerste wat ik zou doen is simpel. Stop meteen met het gebruiken van de SD-kaart. Haal hem uit de camera, drone of kaartlezer. Neem geen clip meer op. Kopieer er niets meer naartoe. Zodra nieuwe data oude sectoren begint te overschrijven, nemen de herstelkansen snel af.
Als je zelf de beste kans wilt hebben om bestanden terug te krijgen, heb je herstelsoftware nodig. Ik had de beste resultaten met Disk Drill. Ik heb het gebruikt na een formatteerfout en het ging beter om met video dan de willekeurige tools die ik eerst probeerde. Grote videobestanden zijn vaak verspreid over de kaart opgeslagen, en sommige apps halen alleen fragmenten terug die je niet kunt openen. Disk Drill heeft een modus Advanced Camera Recovery die bedoeld is voor camera- en dronebeelden, en dat is het onderdeel waar ik op zou letten als je vermiste bestanden video's zijn.
Zo pak je het veilig aan.
Verbind de SD-kaart met je computer via een degelijke kaartlezer. Als de kaartlezer onbetrouwbaar is, vervang hem dan voordat je iets anders doet.
Installeer Disk Drill op de interne schijf van je computer. Installeer het niet op de SD-kaart. Sla downloads daar ook niet op op.
Open het programma, kies de geformatteerde SD-kaart en start een scan. Als de vermiste bestanden van een drone of camera komen, gebruik dan Advanced Camera Recovery.
Laat de scan volledig afronden. Breek hem niet voortijdig af. Bekijk daarna een voorbeeld van wat er is gevonden, zodat je beschadigde bestanden eruit kunt filteren.
Herstel de bestanden die je wilt naar de harde schijf van je computer of een andere externe schijf. Zet ze niet terug op dezelfde SD-kaart. Zo verpesten mensen onbedoeld de laatste goede kopie.
Als je andere opties wilt, zijn er er een paar.
PhotoRec werkt, en het is gratis. Ik heb het gebruikt. Het voelt oud en stroef aan, meer als een hulpprogramma dan als een normale app. Het heeft ook de neiging om herstelde bestanden te dumpen zonder oorspronkelijke namen of mappenstructuur, dus als je honderden clips had, is het later een gedoe om ze te sorteren.
R-Studio is er nog een die mensen vaak noemen. Het is wel serieuze software. Ik zou het niet gebruiksvriendelijk noemen. En de gratis versie is niet erg bruikbaar voor videoherstel, omdat die geen bestanden van meer dan 1 MB herstelt.
Als de beelden belangrijk genoeg zijn, een bruiloftsshoot, betaald klantwerk, reismateriaal dat je niet opnieuw kunt maken, en je computer de kaart helemaal niet leest, dan zou ik niet gaan prutsen en direct naar een herstelbedrijf gaan. Die bedrijven werken rechtstreeks met de geheugenchips. Het kost meer, ja. Toch werken veel ervan met een geen herstel, geen kosten-constructie, dus je betaalt niet de volle prijs voor niets.
Het belangrijkste is timing. Als je vroeg bent gestopt met het gebruiken van de kaart, zijn je kansen meestal een stuk beter. Ik zou daar beginnen voordat de paniek toeslaat, eerlijk gezegd.
Ja, als de kaart nog steeds mount en je direct na het formatteren bent gestopt met fotograferen.
Eén kleine onenigheid met @mikeappsreviewer. Mensen focussen te veel op het woord formatteren. Wat belangrijker is, is wat de formattering heeft uitgevoerd. Een snelle formattering in een camera laat vaak goede herstelkansen over. Een volledige formattering in Windows is slechter, vooral als daarbij blokken zijn overschreven tijdens het proces. Dus kijk eerst uit waar de formattering heeft plaatsgevonden.
Mijn kijk hierop is dit:
- Controleer de grootte van de SD-kaart en het bestandssysteem in Schijfbeheer of Schijfhulpprogramma.
- Als de capaciteit er normaal uitziet, doe dan eerst een alleen-lezen herstelpoging.
- Als je foto’s erg belangrijk zijn, maak dan een byte-voor-byte image van de kaart voordat je gaat scannen. Dit is veiliger dan het origineel steeds opnieuw scannen. Hulpmiddelen zoals USB Image Tool, dd of vergelijkbaar werken prima.
- Scan het imagebestand met herstelsoftware, niet de kaart zelf, als je weet hoe. Minder risico.
- Sorteer de resultaten op bestandssignatuur en datum. Kijk bij camera’s naar JPG, CR2, CR3, NEF, ARW, MP4, MOV, MXF.
Disk Drill is hier een goede keuze omdat het herstel van geformatteerde SD-kaarten goed aankan en bestanden vooraf laat bekijken voordat je ze herstelt. Dat bespaart tijd. PhotoRec is prima, maar de chaos in bestandsnamen is vervelend, en bij grote videosets wordt het snel onoverzichtelijk.
Als de kaart 0 bytes toont, vraagt om geïnitialiseerd te worden, heet wordt, de verbinding verbreekt of leesfouten geeft, stop dan daar. Zelf doen wordt dan een stuk minder kansrijk. Op dat punt is een lab de veiligere route.
Deze thread hielp me ook om te vergelijken waar mensen tegenaan liepen met geformatteerde SD-kaarten:
discussie over herstel van foto’s en video’s van geformatteerde SD-kaarten
Kort gezegd: ja, je kunt dit zelf doen. Doe het één keer, doe het zorgvuldig, en schrijf niets terug naar de kaart.
Ja, meestal kun je het zelf doen, maar ik wil één ding toevoegen dat @mikeappsreviewer en @nachtschatten alleen indirect noemden: voordat je een herstelscan uitvoert, controleer of de kaart eigenlijk wel gezond is. Veel mensen gaan ervan uit dat geformatteerd het hele probleem is, terwijl de kaart al defect raakte en het formatteren alleen het moment was waarop dat duidelijk werd.
Als de SD-kaart normaal wordt aangekoppeld, de juiste capaciteit toont en je hem zonder vastlopers kunt lezen, is doe-het-zelf-herstel best redelijk. Als Explorer/Finder vastloopt, de kaart willekeurig verdwijnt of de leessnelheid absurd traag is, stop dan met ermee te rommelen. Herhaalde scans kunnen een slechte kaart erger maken.
Ook is niet elke formattering even eng. Ik ben het niet helemaal eens met het idee dat mensen meteen als eerste in de diepste herstelmodus moeten duiken. Vooral bij foto’s zorgt een lichtere scan er soms voor dat mapinformatie en bestandsnamen beter behouden blijven. Als dat niets bruikbaars oplevert, ga dan over op signatuurgebaseerd herstellen. Voor video’s zijn sterkere herstelmethoden meestal inderdaad belangrijker.
Wat ik in jouw geval zou doen:
- zet de kaart op schrijfbeveiliging als je adapter die schakelaar heeft
- kopieer indien mogelijk eerst de volledige kaart naar een imagebestand
- herstel vanaf de image, niet vanaf de originele kaart
- sla herstelde bestanden uiteraard ergens anders op
Qua software is Disk Drill een van de makkelijkere opties, omdat het herstel van SD-kaartgegevens afhandelt zonder dat je een uur met de interface hoeft te worstelen. Ondersteuning voor previews helpt enorm wanneer je probeert uit te zoeken of de herstelde foto’s/video’s echt zijn of slechts waardeloze fragmenten. Als je een degelijk overzicht wilt, is deze Disk Drill-review voor herstel van SD-kaartfoto’s en -video’s makkelijk te volgen.
Mijn grens is simpel: als dit onvervangbare bruilofts-/familie-/reisbestanden zijn en de kaart zich vreemd gedraagt, sla doe-het-zelf dan over en stuur hem naar een lab. Als het alleen om een normale snelle formattering gaat en de kaart nog prima leesbaar is, heb je waarschijnlijk zelf een goede kans.
